لیست تفسیر های عبدالله عبداللهي
از آیه: تا آیه:
انتخاب سوره :
  سوره انفال آیه 62 - اثنی عشری
وَ إِنْ یُرِیدُوا أَنْ یَخْدَعُوکَ :و اگر اراده کنند و بخواهند اینکه مکر و خدعه نمایند تو را، و به صلح خود را از چنگ شما بازدارند و طلب صلح نمایند براى دفع اصحاب تو، و کف از قتال تا قوى شده یک مرتبه مبادرت به حرب کنند در حالى که شما مهیاى مقاتله باشید، فَإِنَّ حَسْبَکَ اَللّٰهُ :پس بتحقیق کافى است تو را خداى تعالى، زیرا ذات احدیت کفایت فرماید اولیاى خود را، هُوَ اَلَّذِی أَیَّدَکَ :آن ذاتى که تأیید فرمود تو را، بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِینَ :به قوه و یارى کردن خود و فرستادن ملائکه و نصرت نمود تو را به همه مؤمنان از حضرت باقر علیه السّلام مروى است که: مراد از این جماعت، انصارند یعنى اوس و خزرج
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره انفال آیه 62 - تفسیر نور
نکته ها:
این آیه را باید در کنار آیه ى 58 در نظر گرفت که اگر رهبر مسلمانان با شواهد و قرائنى، یقین به خدعه ى دشمن در سایه ى صلح داشت، حساب دیگرى دارد، ولى در صورت احتمال حسن نیّت، باید با هوشیارى آن را بپذیرد
در برخى روایات، نصرت الهى، به پشتیبانى حضرت على علیه السلام از آن حضرت تفسیر شده است در کتاب ابن عساکر از ابو هریره روایت شده که پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله فرمودند: «بر عرش الهى نوشته شده است: «لا اله الّا أنا وحدى لا شریک لى، محمّد عبدى و رسولى، ایّدته بعلىّ » معبودى جز من نیست و شریکى ندارم و محمّد بنده و فرستاده ى من است، او را به وسیله ى على علیه السلام یارى کرده ام و این همان سخن خداست که فرمود: ««هو الّذى ایّدک بنصره و بالمؤمنین فکان النّصر علیّاً»
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره انفال آیه 62 - تفسیر مخزن العرفان در علوم قرآن
وَ إِنْ یُرِیدُوا أَنْ یَخْدَعُوکَ فَإِنَّ حَسْبَکَ اَللّٰهُ هُوَ اَلَّذِی أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِینَ ، وَ أَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ مٰا فِی اَلْأَرْضِ جَمِیعاً مٰا أَلَّفْتَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَ لٰکِنَّ اَللّٰهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ آیات واضح است و محتاج بتوضیح نیست و اشاره بدو مطلب است:یکى اینکه اى رسول اگر کفار خواستند با تو خدعه کنند و به تو ضرر برسانند بدان که خدا یاور و معین تو است و او آن کس است که تو را تأیید کرد به یارى خودش و بمؤمنین
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره انفال آیه 61 - تفسیر نمونه
آمادگى براى صلح
با اینکه آیه گذشته به قدر کافى هدف جهاد اسلامى را مشخص مى ساخت ولى آیه بعد که پیرامون صلح با دشمن بحث مى کند این حقیقت را روشن تر مى سازد، مى گوید اگر آنها تمایل به صلح نشان دادند تو نیز دست آنها را عقب نزن و تمایل نشان ده ( وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهٰا ) این احتمال نیز در تفسیر جمله بالا وجود دارد که اگر آنها به سوى صلح پر و بال بگشایند تو هم به سوى آن پر و بال بگشاى،زیرا جنحوا از ماده جنوح به معنى تمایل آمده و به پر پرندگان نیز جناح گفته مى شود زیرا هر یک از بالهاى آنها به یک طرف متمایل است بنا بر این در تفسیر آیه هم از ریشه لغت مى توان استفاده کرد و هم از مفهوم ثانوى آن و از آنجا که به هنگام امضاى پیمان صلح غالبا افراد گرفتار تردیدها و دو دلى ها مى شوند به پیامبر دستور مى دهد در قبول پیشنهاد صلح تردیدى به خود راه مده و چنانچه شرائط آن منطقى و عاقلانه و عادلانه باشد آن را بپذیر و بر خدا توکل کن زیرا خداوند هم گفتگوهاى شما را مى شنود و هم از نیات شما آگاه است ( وَ تَوَکَّلْ عَلَى اَللّٰهِ إِنَّهُ هُوَ اَلسَّمِیعُ اَلْعَلِیمُ )
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره انفال آیه 61 - تفسیر کاشف
وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهٰا وَ تَوَکَّلْ عَلَى اَللّٰهِ إِنَّهُ هُوَ اَلسَّمِیعُ اَلْعَلِیمُ واژۀ «سلم» معناى گسترده دارد که ترک جنگ از راه صلح و آتش بس، از راه دادن جزیه و نیز از راه پذیرفتن دین اسلام را در بر مى گیرد این سخن خدا: «فَاجْنَحْ لَهٰا» امرى است که صلح با هرکسى را که خواهان صلح باشد واجب مى سازد، مگر اینکه دلایل قطعى وجود داشته باشد که صلح او نوعى فریب و آماده شدن براى حمله و ترور است

شایسته است درک کنیم که مراد از صلح در آیه، صلح همه است، چه آنان که در حال جنگ هستند و چه آنان که در حال جنگ نمى باشند و تنها منظور، صلح طرف هاى درگیر نیست؛ نظیر همزیستى مسالمت آمیزى که میان اتحاد جماهیر شوروى [ سابق] و ایالات متحده برقرار شد که پیامد آن طراحى توطئه ها و کودتاهایى در کشورهاى غیر متعهد به منظور تأمین منافع خود بوده است و نیز ضربه زدن به روند آزادى خواهى در آسیا، آفریقا و آمریکاى لاتین، تا با ریختن خون ملّت ها و چپاول ثروت و در دست گرفتن سرنوشت آنها بر سود شرکت هاى احتکارى خود بیفزایند

سؤال: خداوند در این آیه گفته است: «و اگر به صلح گرایند، تو نیز به صلح گراى» و در آیۀ 35 از سورۀ محمّد صلّى اللّه علیه و آله گفته است: «سستى نورزید تا دعوت به مصالح کنید شما برتر هستید و خدا با شماست» بنابراین، ازچه راهى مى توان میان این دو آیه جمع کرد؟

پاسخ: میان این دو آیه هیچ منافاتى وجود ندارد؛ زیرا آیۀ نخست به مسلمانان دستور مى دهد تا با هرکسى که با آنان صلح مى کند، آنها نیز صلح کنند و آیۀ دوم ارادۀ مسلمانان را استوار و روحیۀ آنان را تقویت مى کند و نیز آنها را از شکست و فرار از دشمن نهى مى کند مؤید این مطلب، سخن خداوند است: «سستى نورزید» و نیز این سخن او: «خدا با شماست» این آیه (35 از سورۀ محمّد) کاملا همانند آیۀ 103 از سورۀ نساء است: «و در دست یافتن به آن قوم سستى مکنید اگر شما آزار مى بینید، آنان نیز چون شما آزار مى بینند، ولى شما از خدا چیزى را امید دارید که آنان امید ندارند »
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره انفال آیه 61 - اثنی عشری
وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ :و اگر میل نمایند کافران و مشرکان به صلح و استسلام، فَاجْنَحْ لَهٰا :پس تو هم میل نما به مصالحه، وَ تَوَکَّلْ عَلَى اَللّٰهِ :و توکل کن بر خدا، یعنى مترس از آنکه به مکر و حیله طرح افکنده باشند، چه خداى تعالى عاصم و حافظ شماست از مکر و خدعۀ آنان که به شما صدمه اى رسد إِنَّهُ هُوَ اَلسَّمِیعُ اَلْعَلِیمُ :به درستى که حق تعالى شنوا است اقوال ایشان را، دانا است به نیات آنها به دروغ و راست، پس اگر در مقام مکر و خدعه باشند، تو را نگاه دارد و وبال مکر بدیشان رساند

بدان که قوله: فَاجْنَحْ اگرچه بر طریق اطلاق است، لکن مخصّص باشد به مصلحت پیغمبر یا امام، چه اگر مصلحت در خلاف صلح باشد صلح نکند، و دلیل بر این اجماع اهل البیت علیهم السلام است نزد حسن و قتاده این آیه منسوخ است بقوله: فَاقْتُلُوا اَلْمُشْرِکِینَ حَیْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ و نزد غیر اینها منسوخ نیست، زیرا آیۀ شریفه در مهادنۀ اهل کتاب است و آیۀ دیگر دربارۀ عبدۀ اوثان شیخ طبرسى رحمه اللّه فرماید: قول صحیح همین است، زیرا قوله: فَاقْتُلُوا اَلْمُشْرِکِینَ و آیه دیگر هر دو در سنۀ (9) هجرى نازل شد، و حضرت پیغمبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم بعد از آن با اهل نجران مصالحه فرمود پس بینهما تنافى نباشد

و صاحب کنز العرفان فرموده: حق آنست که این آیه منسوخ نیست به جهت تعلق صلح به رأى امام و به حسب مصالح متجدده؛ و اینکه حضرت پیغمبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم بعد از این آیه صلح فرمود با اهل نجران به دو هزار حله که هزار تا در ماه صفر، و هزار تا در ماه رجب بدهند، شاهد این است و صلح که آن را هدنه گویند، جایز است شرعا، زیرا پیغمبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم مصالحه فرمود با اهل مکه در سال حدیبیه، و کأنّه آیۀ مذکوره اشاره به این است

و صلح مشروط است بر عامۀ مصلحت اهل اسلام، و گاهى واجب شود به سبب قلّت مسلمانان، یا رجاى اسلام جماعتى از کفار در وقت ترک مقاتلۀ ایشان، یا به جهت حصول استطاعت، و اگر حاجت و مصلحت ضرورى نباشد، جایز نیست و با حصول یکى از امور مذکوره، اقلّ زمان صلح چهار ماه است، لقوله: فَسِیحُوا فِی اَلْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ و در طرف کثرت، زیاده بر یک سال جایز نیست، و واجب باشد وفا به شروط صحیحه
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره انفال آیه 61 - تفسیر نور
نکته ها:
حضرت على علیه السلام به مالک اشتر مى نویسد: «لا تدفعنّ صُلحاً دعاک الیه عَدوّک و للّه فیه رضا فانّ فى الصلح دعة لجنودک و راحةً من همومک و أمناً لبلادک و لکن اَلحذَر کل اَلحذَر من عدوّک بعد صُلحِه، فان العدوّ ربّما قارب لیتغفّل» صلح پیشنهادى دشمن را رد مکن، ولى پس از صلح هوشیار باش و از نیرنگ دشمن برحذر باش، چون گاهى نزدیکى دشمن، براى غافلگیر کردن است!
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره انفال آیه 61 - تفسیر عاملی
«وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ » 62 مجمع: ابو بکر با کسر سین خوانده است و دیگران با فتح سین و عموم مفسّرین نوشته اند که مفسّرین قدیم گفته اند این آیه منسوخ است به این آیه «فَاقْتُلُوا اَلْمُشْرِکِینَ » که در سوره ى برائت است ولى این نظر درست نیست چون این آیه براى بنى قریظه و دیگر یهود و نصارى است، و آن که در سوره ى برائت هست براى عرب مشرک و بت پرستان است مجمع: عقیده ى نسخ درست نیست زیرا بعد از نزول آیت «فَاقْتُلُوا اَلْمُشْرِکِینَ » و آیت «قٰاتِلُوا اَلَّذِینَ لاٰ یُؤْمِنُونَ » که در سال نهم هجرى بوده است پیغمبر ص با مسیحیهاى نجران که به مدینه آمدند و حاضر به صلح شدند، قرار داد صلح تنظیم فرمود
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره انفال آیه 61 - تفسیر مخزن العرفان در علوم قرآن
وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهٰا وَ تَوَکَّلْ عَلَى اَللّٰهِ إِنَّهُ هُوَ اَلسَّمِیعُ اَلْعَلِیمُ جناح بمعنى میل است و به لام و الى متعدّى مى گردد و ضمیر لها براى سلم است یعنى مسالمة و مصالحه،در مجمع گفته الجنوح میل است و بال طائر را جناح گفتند براى اینکه میل مى کند به یک طرف خودش

[پایان] آیه به رسولش امر فرموده اگر کافرین و مشرکین خواستند با شما صلح کنند و استسلام یعنى سلامتى طلبند تو با آنها صلح کن و از شرّ آنها که مبادا مثل باقى کفار نقض عهد نمایند مترس و بر خدا توکّل نما همانا که او شنوا است گفتگوى شما را مى شنود و بتمام امور دانا است
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.
  سوره انفال آیه 60 - تفسیر عاملی
«مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِبٰاطِ اَلْخَیْلِ » 61 طبرى: از پیغمبر روایت کرده اند که مقصوداز «قوّه» نیرو و وسائل تیراندازى است، و از عکرمه نقل کرده اند که «قوّه» اسب نراست و «رِبٰاطِ اَلْخَیْلِ » اسب ماده است و نیز نقل کرده اند: مردى مجاهد را درمکه دید که آماده ى جنگ مى شود و چند جوال با خود دارد و به آن مرد گفت: این کار من از مفاد آیه است که گفته شده است: «من قوّة» «تُرْهِبُونَ » 61 مجمع: با فتح راء و تشدید هاء «ترهّبون» نیز قرائت شده است «وَ آخَرِینَ مِنْ دُونِهِمْ » 61 مجمع: مجاهد گفته است: یعنى غیر مشرکین عرب که بنى قریظه باشد، سدّى گفته است: یعنى مردم فارس، حسن بصرى و ابن زیدگفته اند: غیر مشرکین منافقین هستند
امتیاز داوران :
امتیاز کاربران :
نظرات کاربران :
نظری ثبت نشده است.

  • <<
  • <
  • تعداد صفحات : 391
  • >
  • >>